Σας κοινοποιούμε , για ενημέρωσή σας λίστα φαρμακευτικών σκευασμάτων περιορισμένης διαθεσιμότητας από τον ΕΟΦ

ΕΟΦ: Λίστα φαρμακευτικών σκευασμάτων περιορισμένης διαθεσιμότητας (28.02.2026)

Σας κοινοποιούμε το πρόγραμμα του Εθνικού Εμβολιασμού Παιδιών και Εφήβων του 2026.

Δεν υπάρχουν νέες αλλαγές ή τροποποιήσεις μετά την τελευταία προσθήκη του Οκτ 2025 , πλην της κατάργησης του ηλικιακού περιορισμού χορήγησης των 5 ετων για το ενδορρινικά χορηγούμενο εμβόλιο κατά της γρίπης

Κοινοποιείται το πλήρες ισχύον πρόγραμμα με όλες τις προσθήκες και τροποποιήσεις

Παρακαλούμε για την πιστή τήρηση του προγράμματος.

Η Παιδιατρική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος σας προσκαλεί στο 55ο Συμπόσιο 3-5 Απριλίου 2026, στο Ξενοδοχείο Grand Hotel Palace Θεσσαλονίκη

Η Παιδιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Πατρών πραγματοποιεί, το 36ο Μετεκπαιδευτικό Σεμινάριο Παιδιατρικής, στις 28 -29 Μαρτίου 2026 στην Πάτρα (Συνεδριακό & Πολιτιστικό Κέντρο Πατρών).

Το σεμινάριο θα διεξαχθεί MONO με φυσική παρουσία συμμετεχόντων.

Με ιδιαίτερη χαρά σας καλωσορίζω στο 64ο Πανελλήνιο Παιδιατρικό Συνέδριο, το οποίο φέτος φιλοξενείται στα Ιωάννινα, μια πόλη με ιστορία, επιστημονική παράδοση και μοναδική φυσική ομορφιά.

Το ετήσιο συνέδριό μας αποτελεί σταθερά το κορυφαίο επιστημονικό γεγονός της Ελληνικής Παιδιατρικής. Και φέτος, το πρόγραμμα έχει σχεδιαστεί ώστε να καλύψει τις σύγχρονες εξελίξεις σε όλους τους τομείς της ειδικότητάς μας: από τη νεογνολογία, την εφηβική ιατρική και την παιδιατρική εντατική θεραπεία, μέχρι τις νέες κατευθυντήριες οδηγίες, την κλινική πράξη και την έρευνα που διαμορφώνει το αύριο.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην εκπαίδευση των νεότερων συναδέλφων, στη διαδραστική συζήτηση περιστατικών και στη σύνδεση της καθημερινής κλινικής πραγματικότητας με την επιστημονική τεκμηρίωση. Στόχος μας είναι κάθε συμμετέχων να φύγει από το συνέδριο καλύτερα εξοπλισμένος για τις προκλήσεις της παιδιατρικής πράξης.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά όλους όσοι συνέβαλαν στη διοργάνωση: την Επιστημονική Επιτροπή, το προσωπικό της Πανεπιστημιακής Κλινικής Ιωαννίνων, τους εισηγητές καθώς και τους συναδέλφους που υποβάλλουν εργασίες και στηρίζουν ενεργά τον θεσμό του Πανελλήνιου Συνεδρίου όλα αυτά τα χρόνια. Η συμμετοχή και η παρουσία σας είναι η δύναμη που το κρατά ζωντανό και εξελισσόμενο.

Εύχομαι το συνέδριό μας να αποτελέσει για όλους μια ουσιαστική επιστημονική εμπειρία, αλλά και μια ευκαιρία ανταλλαγής απόψεων, συνεργασίας και ανανέωσης των δεσμών της παιδιατρικής κοινότητας.

Σας καλωσορίζω, λοιπόν, στα Ιωάννινα και σας εύχομαι ένα δημιουργικό και επιτυχημένο συνέδριο.

Ανδρέας Κωνσταντόπουλος
Ομ. Καθηγητής Παιδιατρικής
Πρόεδρος της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας

Σας προσκαλούμε το Σάββατο 4 Απριλίου 2026 στη 4η Υβριδική Επιστημονική Ημερίδα "Σύγχρονα Παιδιατρικά Θέματα"  με θέμα "Λοιμώξεις και Εμβόλια" στην αίθουσα εκδηλώσεων ΙΑΣΩ

Η Δ/νση Κοινωνικής και Αναπτυξιακής Παιδιατρικής του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού σας προσκαλεί στην 1η Διημερίδα Κοινωνικής Παιδιατρικής που θα πραγματοποιηθεί στις 13 και 14 Μαρτίου 2026 στο αμφιθέατρο «Γεώργιος Καραμπατζός» του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου.

Η παρακολούθηση της Διημερίδας είναι δωρεάν.

Για πληροφορίες μπορείτε να καλέσετε στο 210-7701-557.

Πρωτοβουλία Drug Allergy Delabeling 2026

Απελευθερώνοντας τους μικρούς ασθενείς από την «ταμπέλα» της φαρμακευτικής αλλεργίας

Η Ελληνική Παιδοαλλεργιολογική Εταιρεία σας καλεί να συμβάλετε ενεργά σε μια εθνική προσπάθεια για τον περιορισμό της υπερδιάγνωσης της φαρμακευτικής αλλεργίας σε παιδιά και εφήβους, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας Drug Allergy Delabeling 2026,

H συγκεκριμένη πρωτοβουλία είναι σε εναρμόνιση με την παγκόσμια εκστρατεία της EAACI (Drug Allergy Delabeling 2026), επενδύοντας στην ασφάλεια των παιδιών σήμερα και των ενηλίκων του αύριο.

Διατηρούμε τον αγγλικό τίτλο, ώστε να αναδεικνύεται η σύνδεση με το αντίστοιχο διεθνές πρόγραμμα και την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Αλλεργιολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας (EAACI).

Η νέα αυτή προσπάθεια της Ελληνικής Παιδοαλλεργιολογικής Εταιρείας υλοποιείται με την υποστήριξη της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας και της Ένωσης Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Αττικής.

Τα δεδομένα δείχνουν σταθερά ότι 9 στα 10 παιδιά που φέρουν διάγνωση φαρμακευτικής αλλεργίας (κυρίως, αλλά όχι μόνο, σε β-λακτάμες) αποδεικνύεται, μετά από έλεγχο, ότι δεν είναι πραγματικά αλλεργικά.
Η «ετικέτα» αυτή στο ιστορικό του παιδιού, που συχνά τίθεται εν θερμώ λόγω ενός ιογενούς εξανθήματος κατά τη διάρκεια αγωγής, το συνοδεύει στην ενήλικη ζωή με σημαντικό κόστος.

Επειδή γνωρίζουμε όλοι ότι η υπερδιάγνωση δεν αποτελεί «ασφαλή» επιλογή αλλά έχει ουσιαστικές συνέπειες:
• Για το παιδί: χρήση αντιβιοτικών 2ης και 3ης γραμμής με περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες.
• Για την κοινότητα: αύξηση της μικροβιακής αντοχής.
• Για το σύστημα υγείας: περιττές δαπάνες και παρατεταμένες νοσηλείες.

Μπορείτε να βοηθήσετε στην πράξη:

Η δική σας συμβολή αποτελεί κρίσιμο κρίκο στην αλυσίδα της ορθής διάγνωσης:

1. Λεπτομερής καταγραφή (το «κλειδί»):

Παρακαλούμε να καταγράφετε στο βιβλιάριο υγείας ή στον ηλεκτρονικό φάκελο τα χαρακτηριστικά της αντίδρασης:
• ημερομηνία αντίδρασης, ενοχοποιούμενο φάρμακο και δόση
• αιτία χορήγησης της αγωγής
• προηγούμενη λήψη του ίδιου φαρμάκου
• χρόνος εμφάνισης από την τελευταία δόση και σε ποια ημέρα/δόση εκδηλώθηκε η συμπτωματολογία
• μορφή, κατανομή και διάρκεια εξανθήματος
• συνοδά συμπτώματα από αναπνευστικό, γαστρεντερικό, κυκλοφορικό ή μυοσκελετικό σύστημα και/ή πυρετός
• αγωγή που χορηγήθηκε και χρόνος ανταπόκρισης

Ένα απλό «έβγαλε εξάνθημα» δεν επαρκεί για τον μετέπειτα έλεγχο. Η σαφής περιγραφή (κνίδωση, αγγειοοίδημα, κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα, φυσαλίδες, συμμετοχή βλεννογόνων) είναι καθοριστική. Οι φωτογραφίες στην οξεία φάση και στην εξέλιξη βοηθούν σημαντικά.

2. Έγκαιρη παραπομπή:

Η ιδανική χρονική στιγμή για έλεγχο είναι 3–6 μήνες μετά το συμβάν. Η παραπομπή σε Παιδοαλλεργιολόγο σε αυτό το διάστημα μεγιστοποιεί την ακρίβεια των διαγνωστικών δοκιμασιών.

3. Χρήση εργαλείων διαλογής:

Ενθαρρύνεται η αξιοποίηση κλινικών scores, όπως αυτά που περιλαμβάνονται στις σχετικές φόρμες, για τον εντοπισμό περιστατικών χαμηλού κινδύνου που μπορούν να οδηγηθούν σε αποχαρακτηρισμό.

ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΤΑ «5 Π» για το DRUG ALLERGY DELABELING

Πριν την παραπομπή, καταγράψτε στο βιβλιάριο υγείας ή στον ηλεκτρονικό φάκελο:

• Ποιο φάρμακο και γιατί χορηγήθηκε;
(Δραστική ουσία, εμπορική ονομασία, δόση, ημέρα θεραπείας που εμφανίστηκε η αντίδραση. Είχε χορηγηθεί ξανά; Κρίσιμο: αντίδραση στην 1η δόση;)

• Πότε ακριβώς;
(Χρόνος εμφάνισης από την τελευταία δόση. Κρίσιμο: <1 ώρα ή >6 ώρες;)

• Περιγραφή εξανθήματος
(Κνίδωση/πομφοί με ή χωρίς αγγειοοίδημα ή σταθερό κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα; Υπήρχαν φυσαλίδες ή συμμετοχή βλεννογόνων;)
Σημαντικό: να υπάρχουν φωτογραφίες.

• Πρόσθετα συμπτώματα
(Δύσπνοια, βήχας, έμετος, λιποθυμική τάση, υψηλός πυρετός, αρθραλγίες;)

• Πλάνο αντιμετώπισης
(Χορηγήθηκε αγωγή; Πόσο γρήγορα υποχώρησε η αντίδραση;)

Προτρέψτε τους γονείς να βγάζουν πάντα φωτογραφία το εξάνθημα!

ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΣΕ ΠΑΙΔΟΑλλεργιολόγο για έλεγχο και επιβεβαίωση φαρμακευτικής αλλεργίας ή …Drug Allergy Delabeling…

Σας καλούμε να γίνετε πρεσβευτές αυτής της προσπάθειας. Με τη συμβολή της παιδιατρικής κοινότητας, και με την υποστήριξη των επιστημονικών μας φορέων, μπορούμε να «ξεγράψουμε» χιλιάδες μη τεκμηριωμένες διαγνώσεις και να διασφαλίσουμε στους ασθενείς μας πρόσβαση στην ορθή θεραπεία.

Σας ευχαριστούμε θερμά για τη συνεργασία και τη συμβολή σας στη βελτίωση της φροντίδας των μικρών μας ασθενών.

Τα από του στόματος αντιισταμινικά πρώτης γενιάς, τα οποία είναι εδώ και καιρό εδραιωμένα στην παιδιατρική φροντίδα, μπορούν να αντικατασταθούν από την ασφαλέστερη εναλλακτική λύση, την κετιριζίνη, μέσω σχετικά απλών συστημικών αλλαγών, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Pediatrics .

Παρά τις μακροχρόνιες ανησυχίες για την ασφάλεια, τα αντιισταμινικά πρώτης γενιάς, όπως η διφαινυδραμίνη, παραμένουν συνηθισμένα σε παιδιατρικά περιβάλλοντα, παρόλο που οι παράγοντες δεύτερης γενιάς συνιστώνται ως θεραπεία πρώτης γραμμής. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η υπερβολική χρήση παλαιότερων, πιο ηρεμιστικών αντιισταμινικών μπορεί να είναι λιγότερο θέμα κλινικής αναγκαιότητας και περισσότερο θέμα συνήθειας και σχεδιασμού του συστήματος.

«Τα συστήματα υγείας θα πρέπει να εξετάσουν σοβαρά τη χρήση μεθοδολογίας βελτίωσης της ποιότητας για τη μείωση της χρήσης αντιισταμινικών πρώτης γενιάς υπέρ των αντιισταμινικών δεύτερης γενιάς [SGAs]», δήλωσε η Katelyn Wong, MD, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Παιδιατρικής Πνευμονολογίας, Αλλεργίας, Ανοσολογίας και Ιατρικής Ύπνου στην Ιατρική Σχολή του Yale στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ, η οποία ηγήθηκε της μελέτης. «Αυτές οι παρεμβάσεις είναι εφαρμόσιμες σε διάφορα κλινικά περιβάλλοντα, καθώς δεν απαιτούν υπερβολικά πολύ χρόνο ή πόρους».

Katelyn Wong, MD

Τα από του στόματος αντιισταμινικά πρώτης γενιάς (FGAs) όπως η διφαινυδραμίνη και η υδροξυζίνη σχετίζονται με υπερκατανάλωση, κώμα, επιληπτικές κρίσεις , διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας και μαθησιακές δυσκολίες στα παιδιά. Εν τω μεταξύ, η κετιριζίνη SGA έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί λιγότερες παρενέργειες και παραμένει ασφαλής ακόμη και σε υψηλές δόσεις .

Τα SGAs είναι τα προτιμώμενα αντιισταμινικά για την αλλεργική ρινίτιδα , την κνίδωση και την αναφυλαξία , αλλά τα FGAs εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται υπερβολικά .

Η μείωση ήταν αποτέλεσμα της εκπαίδευσης των κλινικών ιατρών, της ευκολότερης πρόσβασης στην κετιριζίνη και των ενημερωμένων κλινικών οδών για να ωθήσουν τους συνταγογράφους προς τον ασφαλέστερο παράγοντα.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε μεταξύ 2022 και 2024 σε παιδιατρικό νοσοκομείο σε σχεδόν 7.000 ασθενείς ηλικίας από 6 μηνών έως 21 ετών.

Η υλοποίηση του έργου πραγματοποιήθηκε σε δύο φάσεις, ξεκινώντας από το τμήμα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ) και επεκτείνοντας τις μονάδες νοσηλείας. Στο ΤΕΠ, οι κλινικοί γιατροί παρακολούθησαν μια 30λεπτη διάλεξη σχετικά με την αποτελεσματικότητα των SGA, την ώρα έναρξης και τις ενδείξεις. Η Wong και η ομάδα της δημοσίευσαν επίσης ενημερωτικά φυλλάδια σε περιοχές υψηλής επισκεψιμότητας και έστειλαν υπενθυμίσεις μέσω email σχετικά με τη διαθεσιμότητα της κετιριζίνης.

Τα μηχανήματα χορήγησης φαρμάκων ήταν προφορτωμένα με κετιριζίνη, η οποία προηγουμένως απαιτούσε χορήγηση από το κεντρικό φαρμακείο, και οι κλινικές οδοί ενημερώθηκαν ώστε το φάρμακο να είναι το προτιμώμενο αντιισταμινικό.

Η παρέμβαση τροποποιήθηκε όταν επεκτάθηκε σε μονάδες νοσηλείας. Η εκπαίδευση μετατοπίστηκε σε μια σειρά εκπαιδευτικών συνεδριών 20 λεπτών. Ειδικευόμενοι ειδικευόμενοι και φαρμακοποιοί παρείχαν σύντομη εκπαίδευση από ομοτίμους και έδωσαν ατομική ανατροφοδότηση στους κλινικούς ιατρούς που παρήγγειλαν FGAs.

Οι συνταγογραφήσεις για FGAs μειώθηκαν από 74% σε 28% σε διάστημα 2 ετών στα παιδιατρικά τμήματα επειγόντων περιστατικών και από 54% σε 36% στις μονάδες νοσηλείας.

Τα ποσοστά επισκέψεων στα ΤΕΠ και η διάρκεια νοσηλείας παρέμειναν σταθερά. Η μετάβαση στο νεότερο φάρμακο αύξησε το μέσο μηνιαίο κόστος αντιισταμινικών από 53 δολάρια σε 177 δολάρια στα ΤΕΠ και από 57 δολάρια σε 104 δολάρια στις μονάδες νοσηλείας.

Οι κλινικοί γιατροί που συμπλήρωσαν προεκπαιδευτικές και μετεκπαιδευτικές έρευνες έδειξαν διπλασιασμό των γνώσεών τους. Η χρήση κλινικών οδών — προαιρετικών, τυποποιημένων ροών εργασίας που αποσκοπούν στην καθοδήγηση της θεραπείας — αυξήθηκε αφότου η κετιριζίνη καταχωρήθηκε ως το προτιμώμενο αντιισταμινικό.

Τα μεγαλύτερα εμπόδια στη χρήση της διφαινυδραμίνης είναι συχνά «η συνήθεια και η εξοικείωση με τη διφαινυδραμίνη», δήλωσε ο Brian Johnston, MD, MPH, επικεφαλής παιδιατρικής στο Ιατρικό Κέντρο Harborview στο Σιάτλ, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. «Επιπλέον, εάν τα φάρμακα δεύτερης γενιάς δεν προτιμώνται σαφώς στις παραγγελίες, τις οδούς χορήγησης και τα γραφεία χορήγησης, η οδός της ελάχιστης αντοχής παραμένει τα παλαιότερα φάρμακα».

Μπράιαν Τζόνστον, MD, MPH

Η διφαινυδραμίνη πρώτης γενιάς δεν χρησιμοποιείται πλέον στο Τμήμα Αλλεργίας και Ανοσολογίας στο Νοσοκομείο Παίδων Lurie στο Σικάγο, όπου ο Sai Nimmagadda, MD, εργάζεται ως θεράπων ιατρός. Ο Nimmagadda δεν συμμετείχε στη μελέτη. Είπε ότι η υδροξυζίνη χρησιμοποιείται με φειδώ σε ασθενείς με ατοπική δερματίτιδα που έχουν νυχτερινό κνησμό.

Σάι Νιμμαγκάντα, MD

Η διφαινυδραμίνη «πιθανότατα δεν θα εγκριθεί σήμερα από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων, μόνο και μόνο λόγω των ηρεμιστικών της επιδράσεων», δήλωσε ο Nimmagadda, επίσης αναπληρωτής καθηγητής παιδιατρικής στην Ιατρική Σχολή Feinberg του Πανεπιστημίου Northwestern στο Σικάγο. «Εάν υπάρχουν φάρμακα με λιγότερες παρενέργειες, αυτά είναι που θα έπρεπε να συνταγογραφούμε αντί να επιμένουμε σε μια παλιά συνήθεια. Είναι πάντα καλύτερο να συνεχίζουμε να βελτιώνουμε τη φροντίδα των ασθενών μας».

Τα αντιισταμινικά πρώτης γενιάς για ορισμένες παθήσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν επιλεκτικά. Για παράδειγμα, η υδροξυζίνη μπορεί να είναι αποτελεσματική για τη θεραπεία του άγχους . Η διφαινυδραμίνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για κυκλικό έμετο ή οξεία διέγερση σε παιδιά, «όπου οι ηρεμιστικές ή αντιεμετικές της ιδιότητες χρησιμοποιούνται σκόπιμα», δήλωσε ο Johnston.

Η μελέτη δεν είχε πηγές χρηματοδότησης. Οι πηγές που αναφέρονται στο άρθρο ανέφεραν ότι δεν είχαν σύγκρουση συμφερόντων ή γνωστοποιήσεις.

Η Brittany Vargas είναι δημοσιογράφος που καλύπτει θέματα ιατρικής, ψυχικής υγείας και ευεξίας

Η χρήση κενού αέρος και λαβίδας κατά τον τοκετό συσχετίστηκε με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαταραχής ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας ( ΔΕΠΥ ) και νοητικής αναπηρίας , σε σύγκριση με τον τοκετό με καισαρική τομή δευτέρου σταδίου , σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο JAMA Network Open.

Τα ευρήματα απαντούν σε ένα κοινό κλινικό ερώτημα σχετικά με το κατά πόσον οι επιλογές τοκετού σε προχωρημένο στάδιο αλλάζουν σημαντικά τον μακροπρόθεσμο κίνδυνο νευροαναπτυξιακών διαταραχών ενός παιδιού. Ωστόσο, οι ειδικοί λένε ότι τα αποτελέσματα είναι απίθανο να αλλάξουν τη λήψη αποφάσεων σε πραγματικό χρόνο στην αίθουσα τοκετού.

«Οι άμεσοι μητρικοί και νεογνικοί κίνδυνοι έχουν προτεραιότητα έναντι των μακροπρόθεσμων συσχετίσεων όταν μια ασθενής βρίσκεται σε τοκετό», δήλωσε η Andrea Edlow, MD, ειδικός μητέρας-εμβρύου στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης στη Βοστώνη, η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη.

«Συνήθως, οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την απόφαση μεταξύ χειρουργικού τοκετού και καισαρικής τομής δευτέρου σταδίου είναι η ασθενής, το έμβρυο και η κλινική εικόνα», οι οποίοι μπορεί να περιλαμβάνουν το μέγεθος και τη θέση του εμβρύου και τις προσπάθειες ώθησης της μητέρας, δήλωσε ο Edlow.

Καναδοί ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα περισσότερων από 500.000 τελειόμηνων γεννήσεων στη Βρετανική Κολομβία που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 2000 και 2019, με παρακολούθηση έως και 22 ετών. Οι περισσότερες γεννήσεις πραγματοποιήθηκαν με αυθόρμητο φυσιολογικό τοκετό (80,9%), με πολύ μικρότερα ποσοστά να πραγματοποιούνται με κενό αέρος (9,2%), λαβίδα (4,6%), καισαρική τομή δεύτερου σταδίου (4,7 % ) και διαδοχικά εργαλεία (0,6%).

Μετά την προσαρμογή για μητρικούς, μαιευτικούς και βρεφικούς παράγοντες, τα παιδιά που γεννήθηκαν με διαδοχικά εργαλεία (κενό ακολουθούμενο από λαβίδα) είχαν ελαφρώς υψηλότερο κίνδυνο για ΔΕΠΥ από εκείνα που γεννήθηκαν με καισαρική τομή δεύτερου σταδίου (προσαρμοσμένος λόγος κινδύνου [aHR], 1,13; 95% ΔΕ, 1,00-1,28; P = .03). Τα παιδιά που γεννήθηκαν με κενό είχαν 53% υψηλότερο κίνδυνο για νοητική υστέρηση από εκείνα που γεννήθηκαν με καισαρική τομή δεύτερου σταδίου (aHR, 1,53; 95% ΔΕ, 1,12–2,10; P = .01). Ο τοκετός με λαβίδα από μόνος του δεν συσχετίστηκε με στατιστικά σημαντική αύξηση σε αυτά τα αποτελέσματα. Τα ποσοστά διαταραχής του φάσματος του αυτισμού επίσης δεν διέφεραν σημαντικά ανάλογα με τον τρόπο τοκετού.

Ωστόσο, οι απόλυτες διαφορές ήταν μικρές. Η ΔΕΠΥ εμφανίστηκε με ποσοστό 7,9 ανά 1000 ανθρωποέτη σε παιδιά που γεννήθηκαν μέσω διαδοχικού τοκετού με όργανα, σε σύγκριση με 6,6 ανά 1000 ανθρωποέτη για τον τοκετό με καισαρική τομή δεύτερου σταδίου. Η νοητική υστέρηση εμφανίστηκε με ποσοστό 0,3 ανά 1000 ανθρωποέτη μετά τον τοκετό με κενό έναντι 0,2 ανά 1000 ανθρωποέτη μετά τον τοκετό με καισαρική τομή δεύτερου σταδίου.

Ο Edlow είπε ότι οι περισσότεροι μαιευτήρες επιλέγουν την ηλεκτρική σκούπα ή τη λαβίδα με βάση την εκπαίδευσή τους και την άνεσή τους. Όπως έδειξε η μελέτη, και οι δύο μέθοδοι είναι πολύ πιο σπάνιες στις Ηνωμένες Πολιτείες και δεν θεωρούνται τυπική φροντίδα. Ο Edlow είπε ότι ο χειρουργικός φυσιολογικός τοκετός, με λαβίδα ή ηλεκτρική σκούπα κατά το δεύτερο στάδιο του τοκετού , μπορεί επίσης μερικές φορές να είναι ταχύτερος από τη μετάβαση σε καισαρική τομή.

«Είναι γνωστό ότι οι μαιευτήρες θα πρέπει να αποφεύγουν τον διαδοχικό χειρουργικό τοκετό και αυτό δεν αποτελεί συνήθη πρακτική στις ΗΠΑ», είπε.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, το Αμερικανικό Κολλέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων έχει συμβουλεύσει κατά των χειρουργικών τοκετών μέσω του κόλπου λόγω ανησυχιών για υψηλότερο κίνδυνο ενδοκρανιακής αιμορραγίας , που εμφανίζεται σε περίπου 1 στις 650-850 από αυτές τις γεννήσεις, και σοβαρών νευρολογικών επιπλοκών, που εμφανίζονται σε περίπου 1 στα 220-385 βρέφη που γεννιούνται με λαβίδα ή κενό αέρος.

Ωστόσο, ορισμένοι τραυματισμοί που αποδίδονται σε χειρουργικό τοκετό μπορεί να σχετίζονται με τον υποκείμενο λόγο της επέμβασης, όπως η εμβρυϊκή δυσφορία, και η καισαρική τομή δεν μειώνει απαραίτητα τον κίνδυνο για αυτούς τους τραυματισμούς.

Ο Έντλοου είπε ότι οι μαιευτήρες θα πρέπει να επικεντρωθούν πρώτα στην πρόληψη άμεσης βλάβης στο νεογέννητο, επειδή οι περισσότεροι μακροπρόθεσμοι κίνδυνοι πιθανότατα σχετίζονται με επιπλοκές κατά τη διάρκεια του τοκετού παρά με την ίδια τη μέθοδο τοκετού.

Εάν δεν προκύψουν σοβαρές επιπλοκές κατά τη γέννηση, «είναι δύσκολο να κατανοήσουμε πώς ο χειρουργικός τοκετός θα επηρεάσει την μετέπειτα νευροανάπτυξη του παιδιού», είπε.

Ένας από τους συγγραφείς της μελέτης ανέφερε ότι έλαβε επιχορηγήσεις από το Σουηδικό Συμβούλιο Έρευνας κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής της μελέτης. Δεν αναφέρθηκαν άλλες γνωστοποιήσεις.

Ο Έντλοου δήλωσε ότι δεν υπάρχουν συγκρούσεις συμφερόντων.

Η Λάρα Σαλάχι είναι δημοσιογράφος υγείας με έδρα τη Βοστώνη