Τα αποτελέσματα της έρευνας ενισχύουν τις τρέχουσες προσεγγίσεις για τη διαχείριση του συριγμού στην προσχολική ηλικία χωρίς τη χρήση αντιβιοτικών σε τακτική βάση.

Επί χρόνια, οι κλινικοί γιατροί αμφισβητούσαν το κατά πόσον τα βακτήρια μπορεί να παίζουν ρόλο σε ορισμένες ασθένειες συριγμού στην προσχολική ηλικία. Αυτό έχει οδηγήσει σε ενδιαφέρον για το κατά πόσον αντιβιοτικά όπως η αζιθρομυκίνη θα μπορούσαν να βελτιώσουν τα αποτελέσματα για παιδιά με σοβαρό συριγμό που απαιτούν επείγουσα περίθαλψη.

Μια πολυκεντρική δοκιμή που δημοσιεύτηκε στο The New England Journal of Medicine διαπίστωσε ότι η αζιθρομυκίνη δεν βελτίωσε τα αποτελέσματα σε αυτά τα παιδιά, βοηθώντας στην απάντηση αυτού του μακροχρόνιου ερωτήματος.

Η κλινική δοκιμή AZ-SWED, που διεξήχθη μέσω του Δικτύου Εφαρμοσμένης Έρευνας Παιδιατρικής Επείγουσας Φροντίδας (PECARN), αξιολόγησε κατά πόσον μια πενθήμερη αγωγή με αζιθρομυκίνη βελτίωσε τα αποτελέσματα σε παιδιά προσχολικής ηλικίας που προσήλθαν στο τμήμα επειγόντων περιστατικών με σημαντικό συριγμό. Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης κατά πόσον τα αποτελέσματα διέφεραν με βάση την παρουσία κοινών βακτηρίων των αεραγωγών που πιστεύεται ότι συμβάλλουν στις ασθένειες συριγμού.

«Οι μελέτες δεν χρειάζεται να δείχνουν όφελος για να αλλάξουν την πρακτική. Μερικές φορές η πιο σημαντική συμβολή είναι να δίνεται στους κλινικούς ιατρούς εμπιστοσύνη σε ό,τι δεν πρέπει να κάνουν», λέει ο Richard Ruddy, MD , καθηγητής στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, ο οποίος διετέλεσε συν-ερευνητής της μελέτης.

Μια μεγάλη μελέτη στο τμήμα επειγόντων περιστατικών

Στη μελέτη συμμετείχαν 840 παιδιά ηλικίας μεταξύ 18 και 59 μηνών σε οκτώ παιδιατρικά τμήματα επειγόντων περιστατικών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κάθε παιδί έλαβε την τυπική φροντίδα για συριγμό, συμπεριλαμβανομένων βρογχοδιασταλτικών (εισπνεόμενα φάρμακα που ανοίγουν τους αεραγωγούς) και συστηματικών κορτικοστεροειδών (φάρμακα που μειώνουν τη φλεγμονή). Τα παιδιά ανατέθηκαν επίσης τυχαία σε άτομα που έλαβαν είτε αζιθρομυκίνη είτε εικονικό φάρμακο για πέντε ημέρες.

Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης εάν τα αποτελέσματα διέφεραν με βάση την παρουσία τριών βακτηρίων των αεραγωγών που προηγουμένως είχαν εντοπιστεί συχνότερα σε παιδιά με υποτροπιάζοντα επεισόδια συριγμού, συμπεριλαμβανομένων των Streptococcus pneumoniae , Moraxella catarrhalis και Haemophilus influenzae . Τα παιδιά ομαδοποιήθηκαν με βάση το εάν αυτά τα βακτήρια ανιχνεύθηκαν χρησιμοποιώντας ένα στυλεό από τους ανώτερους αεραγωγούς (πίσω από τη μύτη).

Το κύριο αποτέλεσμα ήταν η σοβαρότητα των συμπτωμάτων σε διάστημα πέντε ημερών χρησιμοποιώντας το Ημερολόγιο Εξάρσεων Άσθματος για Μικρά Παιδιά (ADYC), ένα επικυρωμένο εργαλείο που αναφέρεται από φροντιστές και έχει σχεδιαστεί για μικρά παιδιά με συριγμό.

Τι διαπίστωσε η μελέτη

Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν κανένα σημαντικό κλινικό όφελος από την αζιθρομυκίνη.

Μεταξύ των παιδιών στα οποία ανιχνεύθηκαν ένα ή περισσότερα από τα προκαθορισμένα βακτήρια των αεραγωγών, οι βαθμολογίες των συμπτωμάτων ήταν σχεδόν πανομοιότυπες μεταξύ των ομάδων αζιθρομυκίνης και εικονικού φαρμάκου. Παρόμοια ευρήματα παρατηρήθηκαν σε παιδιά χωρίς ανίχνευση βακτηρίων.

Τα δευτερεύοντα αποτελέσματα επίσης δεν έδειξαν σημαντικές διαφορές. Η διάρκεια νοσηλείας στο τμήμα επειγόντων περιστατικών, η διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο, τα ποσοστά νοσηλείας και οι επανεπισκέψεις εντός 72 ωρών ήταν παρόμοια ανεξάρτητα από την ανάθεση θεραπείας. Περίπου τα μισά από όλα τα εγγεγραμμένα παιδιά χρειάστηκαν νοσηλεία, αντανακλώντας τη σοβαρότητα της μελέτης σε αυτόν τον πληθυσμό.

Η αζιθρομυκίνη αύξησε την βακτηριακή κάθαρση από τους ανώτερους αεραγωγούς, αλλά αυτό δεν βελτίωσε τα συμπτώματα ή τα κλινικά αποτελέσματα.

«Είδαμε την αναμενόμενη αντιβιοτική επίδραση στη μείωση της βακτηριακής μεταφοράς στους αεραγωγούς, αλλά αυτή η επίδραση δεν μεταφράστηκε σε καλύτερη αίσθηση των παιδιών, ταχύτερη ανάρρωση ή βελτίωση των κλινικών αποτελεσμάτων. Αυτή η διάκριση είναι σημαντική επειδή ο στόχος μας είναι να βελτιώσουμε τα αποτελέσματα που έχουν σημασία για τα παιδιά και τις οικογένειες, όχι απλώς να αλλάξουμε τα αποτελέσματα των εξετάσεων», λέει ο Ruddy.

Οι ιοί του αναπνευστικού συστήματος παρέμειναν συνηθισμένοι σε αυτόν τον πληθυσμό. Ο ρινοϊός βρέθηκε σε περισσότερο από το 70% των συμμετεχόντων, υποστηρίζοντας τον ρόλο των ιογενών λοιμώξεων ως κύρια αιτία αυτών των επεισοδίων συριγμού, γεγονός που μπορεί να εξηγεί γιατί τα αντιβιοτικά δεν βελτίωσαν τα αποτελέσματα.

Η κλινική δοκιμή τελικά διακόπηκε πρόωρα, αφού μια προγραμματισμένη αξιολόγηση έδειξε ότι ήταν πολύ απίθανο η συνέχιση της εγγραφής συμμετεχόντων να βελτιώσει τα αποτελέσματα.

Τι σημαίνει αυτό για τη φροντίδα

Τα ευρήματα μπορεί να βοηθήσουν στην εξήγηση του γιατί προηγούμενες μελέτες σε εξωτερικούς ασθενείς έδειξαν ανάμεικτα αποτελέσματα. Ορισμένες προηγούμενες μελέτες υπέδειξαν ότι η αζιθρομυκίνη μπορεί να βοηθήσει όταν ξεκινήσει νωρίς σε ηπιότερες ασθένειες.

Για τους κλινικούς ιατρούς επειγόντων περιστατικών, τα αποτελέσματα υποστηρίζουν τη συνεχή έμφαση στη διαχείριση του άσθματος και του συριγμού βάσει τεκμηριωμένων στοιχείων αντί για τη συνήθη χρήση αντιβιοτικών σε αυτές τις περιπτώσεις.

Στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο του Σινσινάτι, αυτή η προσέγγιση αποτελεί ήδη συνήθη πρακτική—η αντιμετώπιση του συριγμού στην προσχολική ηλικία με θεραπείες που επικεντρώνονται στο άσθμα και η χρήση αντιβιοτικών μόνο όταν υπάρχει σαφής ένδειξη.

«Αυτή η μελέτη βοηθά στην απάντηση ενός ερωτήματος με το οποίο οι κλινικοί παιδιατρικοί επείγοντες πάλευαν εδώ και χρόνια», λέει ο Ruddy. «Για παιδιά με εγκατεστημένο μέτριο έως σοβαρό συριγμό, η προσθήκη αζιθρομυκίνης δεν βελτίωσε τα αποτελέσματα. Υποστηρίζει την τρέχουσα προσέγγισή μας, η οποία επικεντρώνεται σε θεραπείες που αντιμετωπίζουν τη φλεγμονή των αεραγωγών αντί για την τακτική προσθήκη αντιβιοτικών».

Συνολικά, αυτά τα ευρήματα παρέχουν ισχυρές ενδείξεις κατά της τακτικής χρήσης αντιβιοτικών σε παιδιά προσχολικής ηλικίας με συριγμό που αντιμετωπίζονται στο τμήμα επειγόντων περιστατικών.

Σχετικά με τη μελέτη

Ο Matthew Lipshaw, MD, MS, Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, ήταν συν-ερευνητής της μελέτης και έκτοτε έχει μετακομίσει στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Η Shruti Sharma, Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, ήταν ο επικεφαλής συντονιστής κλινικής έρευνας.

Η δοκιμή AZ-SWED αντικατοπτρίζει τη δύναμη των μεγάλων δικτύων έρευνας για την παιδιατρική επείγουσα ιατρική να απαντούν σε κλινικά σημαντικά ερωτήματα σε ποικίλους πληθυσμούς ασθενών και περιβάλλοντα φροντίδας. Το Παιδιατρικό Νοσοκομείο του Σινσινάτι συμμετείχε μέσω του Κόμβου Έρευνας Έκτακτης Ανάγκης των Νοσοκομείων του Μεσοδυτικού Τομέα (HOMERUN) στο πλαίσιο του PECARN (χρηματοδοτούμενο από την HRSA).

Οι Kurt Denninghoff, MD, και Fernando Martinez, MD, από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, ήταν οι πρώτοι και οι αντίστοιχοι συγγραφείς της μελέτης, αντίστοιχα. Πρόσθετοι εξωτερικοί συνεργάτες περιλάμβαναν εμπειρογνώμονες από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα (το Κέντρο Συντονισμού Δεδομένων), το Νοσοκομείο Παίδων της Φιλαδέλφειας και την Ιατρική Σχολή Perelman, το Πανεπιστήμιο Emory, το Ιατρικό Κολλέγιο του Ουισκόνσιν, την Παιδιατρική Φροντίδα της Ατλάντα, το Νοσοκομείο Παίδων του Πίτσμπουργκ, το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, το Νοσοκομείο Παίδων Morgan Stanley της Νέας Υόρκης, το Πανεπιστήμιο Southwestern του Τέξας και το Νοσοκομείο Παίδων της Βοστώνης.